KRONIKA DZIEJÓW ZESPOŁU SZKÓŁ NR 39 W ZABRZU

Wstęp

W związku z sześćdziesięcioletnim okresem istnienia placówki, Dyrekcja Szkoły postanowiła przybliżyć Państwu jej historię a ponadto w celach informacyjnych, systematycznie zamieszczać na tej że stronie internetowej najważniejsze aktualne wydarzenia z życia szkoły. Niniejszym przedstawiamy Państwu pierwszy cykl najwcześniejszych wydarzeń szkolnych odnotowanych w najstarszych kronikach szkolnych. Zamieszczone poniżej informacje sięgają okresu krótko powojennego. Z ich treści można dowiedzieć się zarówno o władzach szkolnych, społeczności szkolnej jak i najciekawszych wydarzeniach jakie miały miejsce w poszczególnych latach aż po dzień dzisiejszy.

Pierwsze strony kroniki Publicznej Szkoły Powszechnej Specjalnej Nr 2 w Zabrzu, zostały zapisane w dniu 3 września 1947 roku. Jak wynika z informacji zawartych w kronice, szkoła została otwarta w dniu 1 sierpnia 1947 roku. Kierownictwo nad placówką powierzono Pani Joannie Staryównej. W budynku szkolnym, mieszczącym się przy ul Szkolnej 7, znajdowało się 5 sal lekcyjnych, kancelaria, pokój nauczycielski oraz gabinet kierownika szkoły. Liczba uczniów w roku szkolnym 1947/1948 wynosiła 85. Niestety w kronice nie umieszczono zapisu dotyczącego składu Grona Pedagogicznego.

W roku szkolnym 1948/ 1949

na terenie szkoły utworzono sześć oddziałów, w których uczyło się 129 uczniów. Ze względu na ograniczoną liczbę sal lekcyjnych nie było możliwe przyjęcie do szkoły większej liczby uczniów, mimo, iż była taka konieczność. Warunki nauczania w szkole były bardzo trudne, nauczyciele uczyli równolegle dwie klasy. Brak pomieszczeń w budynku szkolnym, uniemożliwiał także otwarcie świetlicy. Szkoła nie posiadała najpotrzebniejszych pomocy dydaktycznych, które pozwoliłyby na ułatwienie przebiegającego w trudnych warunkach procesu dydaktycznego. Ważnym wydarzeniem w roku szkolnym 48/ 49, o którym należałoby wspomnieć, było zaangażowanie uczniów w zbiórkę pieniędzy na odbudowę zniszczonej Warszawy. Zbierając puszki, makulaturę i złom, uczniowie uzbierali 2.422 zł. Kwotę tę następnie przekazano na ręce Komitetu Odbudowy Warszawy. Jak pisała jedna z zabrzańskich gazet, na szczególną uwagę zasługuje fakt, że dzieci tej szkoły były wyłącznie pochodzenia robotniczego, a większość z nich to sieroty i półsieroty. W czerwcu 1949 roku szkoła otrzymała długo wyczekiwany, nowo wyremontowany budynek przy ul. Dr. Rostka 8.

W roku szkolnym 1949/ 1950

szkoła liczyła 156 uczniów i 9 nauczycieli (niestety ich nazwiska nie zostały odnotowane w kronice). Nauka odbywała się w dwóch budynkach. Dzieci klas młodszych uczyły się w budynku przy ul. Szkolnej 7, starsze klasy natomiast w nowym budynku, przy ul. Dr. Rostka 8.

Z chwilą otrzymania nowego budynku, w szkole zaczęła działać także świetlica. W trakcie trwania roku szkolnego w szkole organizowane były liczne akademie okolicznościowe oraz poranki, celem uczczenia ważnych dla kraju rocznic. Bardzo uroczyście obchodzone było Święto Pracy oraz Międzynarodowy Dzień Dziecka. Jako ciekawostkę, która w czasach współczesnych wzbudziłaby zapewne zdziwienie na twarzach naszych uczniów, należy podać jak dużą wagę przywiązywano do zacieśniania więzi ze Z. S. R. R.

W miesiącu przyjaźni Polsko- Radzieckiej nauczyciele przybliżali uczniom barwy narodowe Rosji, jej stolicę, osiągnięcia tego kraju na polu oświatowym i gospodarczym, przedstawiali sylwetki osób odgrywających ważną rolę dla Rosji tj. J. Stalin. Pod koniec roku szkolnego placówka otrzymała dofinansowanie od Komitetu Opiekuńczego na zorganizowanie całodniowej wycieczki do Rudzińca oraz bieżące wydatki szkoły.

W roku szkolnym 1950/1951

nastąpiły zmiany wśród nauczycieli oraz kierownictwa. Dotychczasowego kierownika szkoły Panią Joannę Staryówną zastąpiła Pani Maria Andre. W dwóch budynkach szkolnych uczyło się 156 dzieci. Wzorem lat poprzednich na terenie szkoły organizowano liczne akademie, mające na celu uczczenie:
  • Miesiąca Przyjaźni Polsko- Radzieckiej,
  • Międzynarodowego Dnia Kobiet,
  • Święta Pracy,
  • Międzynarodowego Dnia Dziecka.

Rok szkolny 1951/1952

to przede wszystkim pojawienie się w składzie Grona Nauczycielskiego nowych nauczycieli, absolwentów Liceum Pedagogicznego. Skład Rady Pedagogicznej:
  • Pani Joanna Bukowicz
  • Pani Teresa Cisak
  • Pani Teresa Halbert
  • Pani Irena Kocęba
  • Pani Teresa Puzyna
  • Pani Zdzisława Śpiewak
  • Pani Bożena Tamidajewicz
  • Pani Halina Wojciechowska
Najstarszą klasą wśród 159 uczniów była klasa VI. Łącznie w szkole funkcjonowało osiem oddziałów. Był to rok, w którym zostały wprowadzone nowe programy nauczania do kształcenia specjalnego.

W roku szkolnym 1952/ 1953

nastąpiły całkowite zmiany w składzie Grona Pedagogicznego. Ze szkoły odeszły Pani Teresa Cisak, Pani Irena Kocęba, Pani Bożena Tamidajewicz oraz Pani Halina Wojciechowska. Natomiast do pozostałych nauczycieli dołączyły: Pani Sabina Boryś, Pani Zofia Biedroń, Pani Janina Cham, Pani Lucyna Gomułka, Pani Alicja Kadłubicka oraz Pani Alicja Świątek. Całkowita zmiana grona stworzyła trudności w ustawieniu pracy dydaktyczno-wychowawczej zwłaszcza, że wszystkie nowe nauczycielki nigdy wcześniej nie pracowały w szkolnictwie specjalnym. Społeczność uczniowską tworzyło 144 dzieci.

W roku szkolnym 1953/1954

w szkole uczyło się 175 uczniów, najstarsi w klasie VII.
Podobnie jak w latach poprzednich, dzieci uczyły się w dwóch budynkach. Ze szkoły odeszły dwie nauczycielki Pani Teresa Cisak oraz Pani Alicja Świątek. W trakcie trwania roku szkolnego dzieci, wzorem lat ubiegłych zbierały fundusze na rzecz Stolicy- Warszawy. W styczniu 1954 roku Komitet Rodzicielski zorganizował dla wszystkich dzieci „Choinkę Noworoczną”. W trakcie zabawy uczniowie otrzymali paczki ze słodyczami oraz smakowity podwieczorek. Z dniem 1 marca 1954 roku rozpoczął się kapitalny remont obydwu budynków szkolnych. W tym czasie dzieci uczyły się w budynku szkoły Nr 4 przy ul. Jodłowej w godzinach od 14 do 18. Podczas remontu urządzono pracownię robót ręcznych i szycia oraz umeblowano kuchnię, w której dziewczęta uczyły się gotować. Zakupiono także wiele pomocy naukowych. Można by więc rzec, iż by to rok wielu korzystnych dla szkoły zmian. W dniu 25 czerwca 1954 roku na uroczystym zakończeniu roku szkolnego nastąpiło pożegnanie pierwszych absolwentów szkoły. Byli to uczniowie klasy VII.

W latach 1954/1956

w szkole uczyło się 163 dzieci. Proces dydaktyczno- wychowawczy przebiegał podobnie, jak w latach ubiegłych. Istotne zmiany nastąpiły wraz z rozpoczęciem roku szkolnego 1956/1957. W szkole otwarto bowiem dwie klasy Zasadniczej Szkoły Zawodowej Specjalnej. Pięćdziesięciu dwóch uczniów zdobywało przygotowanie do zawodu w dwóch kierunkach ślusarskim oraz krawieckim. Z dniem 1 lutego 1957 roku ze szkoły odeszła dotychczasowa kierowniczka Pani Maria Andre, która podjęła pracę w szkole zawodowej. W związku z tym powstał wakat na stanowisku kierownika szkoły. Ogłoszono więc konkurs w wyniku, którego obowiązki kierownika szkoły objęła Pani Władysława Tarkowska.

W roku szkolnym 1957/ 1958

w szkole funkcjonowało 7 oddziałów, w których uczyło się 122 dzieci. Skład Grona Pedagogicznego w stosunku do roku poprzedniego, nie uległ zmianie. Nauczyciele wraz ze społecznością uczniowską jak w poprzednich latach organizowali akademie okolicznościowe oraz poranki, w trakcie których prowadzone były pogadanki tematyczne.

Zgodnie z coroczną tradycją Grono Pedagogiczne zorganizowało Choinkę Noworoczną, w trakcie której uczniowie obdarowani zostali symbolicznymi prezentami świątecznymi. Całej zabawie towarzyszyły tańce oraz konkursy wiedzowe.

Wraz z rozpoczęciem roku szkolnego 1958/ 1959

do Grona Pedagogicznego dołączyły Pani Maria Grzymak oraz Pan Feliks Cynk. Praca w trakcie roku szkolnego układała się dobrze. W szkole panowała bardzo miła i serdeczna atmosfera. W listopadzie 1958 roku szkoła otrzymała dar od organizacji „Caro” w postaci podstawowych produktów spożywczych tj. mąka, mleko, ryż i ser. Gest ten miał istotny wpływ na podniesienie poziomu dożywiania dzieci.

W roku szkolnym 1959/1960

z Grona Pedagogicznego nie ubyło nikogo. Przybyła natomiast Pani Barbara Ochman, absolwentka Liceum Pedagogicznego. W dziewięciu oddziałach naukę pobierało 127 uczniów. W ciągu roku szkolnego na prośbę kierownika szkoły został zmieniony przez Miejski Komitet P.Z.P.R. zmieniony Komitet Opiekuńczy ze Spółdzielni Inwalidów „Dobrobyt” na Hutę Szkła „Piast” w Zabrzu. Zakład ten obdarował wszystkich uczniów upominkami w postaci przyborów szkolnych

Rok szkolny 1960/1961

rozpoczęto w nieco zmienionym składzie Grona Pedagogicznego. W szkole bowiem podjęły pracę trzy nowe nauczycielki Pani Ruta Buchciak, Pani Maria Dziewięcka oraz Pani Maria Kolasa. Powiększając tym samym skład Grona Pedagogicznego do 13 nauczycieli, którzy uczyli w 11 oddziałach.

W ciągu roku szkolnego na terenie placówki odbyło się wiele imprez okolicznościowych, z których na szczególną uwagę zasługuje Choinka Noworoczna. W kwietniu 1961 roku w szkole została przeprowadzona wizytacja, przez przedstawiciela Kierownictwa Oddziału Szkolnictwa Specjalnego w Katowicach. Najważniejszy wniosek po przeprowadzonej wizytacji brzmiał: szkoła funkcjonuje prawidłowo i ma na swoim koncie liczne osiągnięcia.

Rok szkolny 1962/1962

rozpoczęto w bardzo ciężkich warunkach. Powodem był naderwany strop w budynku szkolnym, który uniemożliwiał prawidłowy przebieg procesu dydaktycznego. Ze względów bezpieczeństwa przez pierwsze dwa tygodnie września 230 uczniów uczęszczało na zajęcia szkolne do Młodzieżowego Domu Kultury. Po dwóch tygodniach okazało się, że również ten budynek musi przejść gruntowny remont. Począwszy od 15 września część dzieci uczyła się w Szkole Podstawowej nr 4 przy ul. Wolskiego, a druga część przy ul. Jodłowej. Zajęcia odbywały się popołudniami w godzinach od 14 do 18.30. W związku z tym, iż proces dydaktyczno- wychowawczy dzieci oraz młodzieży przebiegał w skrajnie trudnych warunkach, oraz w kilku miejscach, kierownictwo szkoły otrzymało dodatkową pomoc w nadzorowaniu pracy placówki. Na stanowisko zastępcy kierownika szkoły został przyjęty Pan Feliks Cynk. Do składu Grona Nauczycielskiego dołączyła także Pani Anna Bachowska, absolwentka PIPS w Warszawie. Remont budynku trwał do końca marca, natomiast w miesiącu kwietniu nastąpił jego odbiór. Na uwagę zasługuje fakt, iż w trakcie trwania remontu młodzież bardzo aktywnie podejmowała się wielu działań, mających na celu przyspieszenie jego ukończenia. W ramach rekompensaty kierownictwo szkoły ufundowało zaangażowanym w prace remontowe uczniom, wycieczkę do Krakowa. Jak już wcześniej wspominano, w miesiącu kwietniu po odbiorze budynku, uczniowie rozpoczęli w nim na nowo naukę. Poza tym przy okazji prac remontowych odnowiono także, zaniedbany przez wiele lat ogród, znajdujący się w pobliżu budynku szkolnego, który dzięki wytrwałości nauczycieli i dzieci nabrał estetycznego wyglądu.

Wraz z rozpoczęciem roku szkolnego 1962/1963

naukę w szkole rozpoczęło 276 uczniów, którzy uczęszczali na zajęcia szkolne w trybie dwuzmianowym. W związku z dużą liczbą dzieci, kierownictwo szkoły postanowiło zatrudnić dwóch nowych nauczycieli, w pełnym wymiarze godzin oraz jednego nauczyciela zawodu, na godziny. Funkcję zastępcy kierownika szkoły w dalszym ciągu pełnił Pan Feliks Cynk, który podjął się także opieki nad Samorządem Szkolnym oraz Spółdzielnią Uczniowską. W październiku 1962 roku wychowawcy klas II i IV przeprowadzili kilka lekcji pokazowych dla uczennic Liceum Pedagogicznego, celem wprowadzenia i przygotowania ich do mających odbyć się w miesiącu kwietniu 10 dniowych praktyk. W trakcie trwania roku szkolnego placówce przydzielony został drugi Komitet Opiekuńczy Spółdzielnia „Nasza Praca”. Dzięki przekazywanym systematycznie przez spółdzielnię kwotom pieniężnym, szkoła mogła wzbogacać zaplecze pomocy dydaktycznych.

Początek roku szkolnego 1963/1964

przyniósł wiele zmian, głównie w składzie Grona Nauczycielskiego. Pełniący do tej pory funkcję zastępcy kierownika szkoły Pan Feliks Cynk został przeniesiony na stanowisko kierownika Szkoły Podstawowej nr 38 w Zabrzu, a dwie nauczycielki przeniosły się do innych szkół. Na ich miejsce zostały zatrudnione Pani Renata Czypionka, Pani Maria Dymek, Pani Ingeborga Wieczorek oraz Pan Edward Nowak. W sumie przybyło czterech nowych nauczycieli, którzy niestety wcześniej nie pracowali w szkolnictwie specjalnym. Obowiązki zastępcy kierownika szkoły przejęła Pani Anna Bachowska, absolwentka PIPS z długoletnią praktyką w szkole specjalnej. Na terenie szkoły funkcjonowało 14 oddziałów, w których naukę pobierało 298 uczniów. Niektóre klasy były bardzo liczne, uczyło się w nich po 27, 28 uczniów. Nauka w dalszym ciągu odbywała się na dwie zmiany. Główną przyczyną takiego stanu rzeczy, były złe warunki lokalowe, w budynku przy ul. Szkolnej. Pomimo wielu trudności, praca w szkole przebiegała w sposób właściwy. Nauczyciele, pomimo trudnych warunków , wykazywali wiele zaangażowania w swojej pracy, trzech z nich rozpoczęło zaoczne studia w PIPS, celem zgłębienia wiedzy o dzieciach upośledzonych umysłowo. Dowodem rzetelnej pracy i profesjonalnej opieki wychowawczej ze strony zatrudnionych w szkole nauczycieli, był powizytacyjny protokół sporządzony przez Inspektor mgr Marię Perucką, która w miesiącu kwietniu 1964 roku przez tydzień wizytowała szkołę. Pani Inspektor nominowała także dwoje pracowników szkoły do nagrody specjalnej. Placówka otrzymała również dużo atrakcyjnych pomocy naukowych od Inspektoratu Oświaty. Na uwagę zasługuje także fakt powołania przy szkole Miejskiego Ośrodka Selekcyjnego. Głównym zadaniem tej instytucji miało być kwalifikowanie dzieci niepełnosprawnych umysłowo do szkół specjalnych.

Na początku roku szkolnego 1964/1965

nastąpiły duże zmiany pod względem lokalowym. Szkole zabrane zostały bowiem dwie sale lekcyjne przy ul. Szkolnej, a w zamian szkoła otrzymała dwie sale w Szkole Podstawowej nr 1, przy ul. 3 Maja. Liczba wszystkich uczniów wynosiła 309, natomiast nauczycieli 17. Do Grona Nauczycielskiego dołączyła Pani Maria Stanisz , również absolwentka PIPS w Warszawie. W miesiącu październiku uczniowie klas starszych pomagali przy wykopkach w PGR „ Fortuna”, koło Gliwic. W lutym 1965 roku wychowawcy klas I - III przeprowadzili lekcje pokazowe dla wszystkich nauczycieli uczących w klasach I - III , w zabrzańskich szkołach. Działająca na terenie szkoły Spółdzielnia Uczniowska zorganizowała dla swoich członków 1 miesięczny kurs gotowania. W maju uczniowie klas starszych pojechali na 2 dniową wycieczkę autokarową do Zakopanego. W trakcie pobytu w pięknych Tatrach, uczniowie mieli okazję podziwiać między innymi Morskie Oko i Czarny Staw. Po powrocie z Zakopanego cała społeczność uczniowska złożyła uroczyste ślubowanie Ojczyźnie, celem uczczenia XX rocznicy rozgromienia hitlerowskiego faszyzmu. Pod koniec roku szkolnego szkołę odwiedziła redaktor „Głosu Zabrza”, autorka artykułu pt. „Chłopiec z kalendarzem”, opisującego jednego z uczniów tutejszej szkoły.

Na uroczyste rozpoczęcie roku szkolnego 1965/1966

przybyła delegacja z Komitetu Opiekuńczego Huty Szkła z kwiatami i życzeniami dla młodzieży oraz personelu. Ze szkoły odeszła Pani Maria Stanisz, której zaproponowano stanowisko kierownika Szkoły Podstawowej nr 38. Funkcję tę dotychczas pełnił Pas Feliks Cynk, który po raz kolejny powrócił do macierzystej placówki na stanowisko zastępcy kierownika szkoły. Wraz z Panem Cynkiem do zespołu dołączyła Pani Krystyna Wywioł, absolwentka Liceum Pedagogicznego w Zabrzu.

W sumie Grono Pedagogiczne liczyło 20 osób, były to:
  • Pani Władysława Tarkowska – kierowniczka szkoły
  • Pan Feliks Cynk – zastępca kierownika szkoły
  • Pani Anna Bachowska
  • Pani Ruta Buchciak
  • Pani Róża Czupała
  • Pani Maria Dymek
  • Pani Czesława Jurowska
  • Pani Maria Kolasa
  • Pani Alina Kubik
  • Pani Rewnata Maciejewska
  • Pani Janina Rogalska
  • Pani Kazimiera Skucińska
  • Pani Agnieszka Skóra
  • Pani Zdzisława Smażyk
  • Pani Janina Szczęsna
  • Pani Krystyna Wywioł
  • Pani Barbara Leppich
  • Pani Olga Wąsiel
  • Pani Ingeborga Wieczorek
  • Pan Edward Nowak
Liczba zapisanych do szkoły dzieci wynosiła 316, ilość oddziałów natomiast 16. Część oddziałów uczyło się w godzinach popołudniowych, ze względu na ograniczenia lokalowe. W październiku , jak corocznie w okresie jesiennym młodzież klas starszych wyjechała na prace społeczno- użyteczne- „śliwkobranie”do PGR – Fortuna, koło Gliwic. W tym samym miesiącu, z okazji Dnia Nauczyciela kierowniczka szkoły Pani Władysława Tarkowska otrzymała dyplom uznania od Ministra Oświaty. W styczniu, wzorem lat poprzednich odbyła się Choinka Noworoczna z bogatą częścią artystyczną, przygotowaną przez kółko kukiełkowe. Poza tym w miesiącu maju kierownictwo szkoły zorganizowało dla kilkunasto osobowej grupy uczniów wycieczkę do Krakowa, Wieliczki i Ojcowa. 4 czerwca natomiast zorganizowano bardzo uroczysty Dzień Dziecka, z zabawą oraz loterią fantową. Uroczystość zakończenia roku szkolnego związana była z pożegnaniem kierowniczki szkoły Pani Władysławy Tarkowskiej, która zmieniła miejsce zamieszkania.

Rok szkolny 1966/1967

był rokiem przełomowym dla szkolnictwa specjalnego, ponieważ nauka została oparta na 8 – letnim nauczaniu i na fundamentach nowego programu. W szkole została otwarta poraz pierwszy VIII klasa, której wychowawczynią została Pani Smażyk Zdzisława. W związku z przedłużeniem obowiązku szkolnego do lat 17, klasę VIII ukończyło 2 uczniów. W tym samym roku na terenie szkoły zaczęła działać organizacja ZHP, założona przez Panią Barbarę Biernat, która przejęła funkcję opiekuna i drużynowej. Szkolna drużyna liczyła 24 harcerzy. Ponadto na terenie szkoły działały inne organizacje uczniowskie: PCK, TPPR, SKO, Spółdzielnia Uczniowska oraz Samorząd Szkolny. Uczniowie mogli także rozwijać swoje zainteresowania w ramach działających na terenie szkoły kółek tj. agrobiologiczne, fotograficzno- czytelnicze, kukiełkowo – teatralne, szycia. Kółko agrobiologiczne poszerzyło prace w ogrodzie szkolnym, założyło hodowlę kwiatów doniczkowych, ukwieciło szkołę. Kółko fotograficzno – czytelnicze oprawiło cały księgozbiór w papier introligatorski własnego wyrobu. Kółko kukiełkowo- teatralne przygotowywało wszystkie uroczystości szkolne oraz wystawiało przedstawienia w oparciu o baśnie. W trakcie trwania roku szkolnego uczniowie mieli również możliwość wzięcia udziału w pracach społecznych na rzecz Przedszkola nr 20, mieszczącego się w Zabrzu przy ul. 3 Maja 91.

Pod koniec roku szkolnego szkoła otrzymała budynek przy ul. Rostka 6, obok do tej pory zajmowanego.

W roku szkolnym 1967/1968

szkoła liczyła 18 oddziałów, łącznie 357 uczniów, 22 nauczycieli, 7 pracowników administracyjnych oraz 2 pracowników na ½ etatu w charakterze stróż nocnego. Do grona pedagogicznego dołączył Pani Sznuk Alfreda, nauczycielka zawodu ze szkoły zawodowej. Podobnie jak w roku minionym na terenie szkoły aktywnie działały liczne kółka zainteresowań oraz organizację szkolne. Do najaktywniejszych należało założone w obecnym roku szkolnym Towarzystwo Przyjaźni Polsko- Radzieckiej. Dzięki Spółdzielni Uczniowskiej zorganizowane zostały 3 wycieczki do Sosnowca, Katowic oraz Szczyrku. W miesiącu kwietniu rozpoczęto remont w budynku przy ul. Rostka 8 oraz Rostka 6, który trwał do końca roku szkolnego.

Dnia 1 września 1968 roku uroczystym apelem rozpoczęto nowy rok szkolny 1868/1969

Szkoła podobnie jak w roku ubiegłym liczyła 18 oddziałów, w których uczyły się dzieci lekko upośledzone umysłowo. Decyzją dyrekcji szkoły utworzono także 1 oddział, składający się z 14 uczniów upośledzonych w stopniu głębokim. Była to tzw. „ Klasa Życia”, która prowadzona była w formie eksperymentu. Grono pedagogiczne powiększyło się o 2 osoby Panią Deję Helenę oraz Pana Blicharskiego Tadeusza. Rok szkolny rozpoczął się w trudnych warunkach, gdyż budynek nie został na czas wyremontowany. Nauka odbywała się na 3 zmiany, tylko w jednym budynku. Dużo zajęć odbywało się na świeżym powietrzu, w ogródku szkolnym. Od 1 października 1968 roku została otwarta świetlica szkolna z dożywianiem dla najbiedniejszych dzieci. Wyremontowany budynek przy ul. Rostka 6 został oddany do użytku szkolnego dopiero w drugim semestrze. Po remoncie szkola liczyła 11 sal lekcyjnych. Rok szkolny 68/69 obfitował w wiele ciekawych wycieczek, w których udział brali udział zarówno uczniowie klas starszych, jak i młodszych.

Rok szkolny 1969/1970

rozpoczęto w pełnym składzie Grona Pedagogicznego liczącego 27 nauczycieli:
  • Pani Mikus Irena
  • Pani Chowaniec Helena
  • Pani Kiła Czesława
  • Pani Dymek Maria
  • Pani Hoksa Maria
  • Pani Buchcik Ruta
  • Pani Dziób Krystyna
  • Pani Bienias Janina
  • Pani Kubik Alina
  • Pani Rzymska Helena
  • Pani Smażyk Zdzisława
  • Pani Buchowska Anna
  • Pani Szczęsna Janina
  • Pani Wieczorek Ingeborga
  • Pani Wywioł Krystyna
  • Pani Biernat Barbara
  • Pani Skóra Agnieszka
  • Pani Maciejewska Renata
  • Pani Deja Helena
  • Pan Blicharski Tadeusz
  • Pani Szulc Alfreda
  • Pani Wojtaś Krystyna
  • Pani Skucińska Kazimiera
  • Pani Rogalska Janina
  • Pan Cynk Feliks

Od 1 lutego 1970 roku do szkoły wróciła Pani Leppich Barbara. W szkole uczyło się 411 uczniów, którzy prezentowali zadowalający poziom nauczania. 37 absolwentów klas VIII ukończyło szkołę podstawową udając się na dalsze kształcenie do Zasadniczej Szkoły Zawodowej Specjalnej przy ul. Szkolnej w Zabrzu. Naczelnym i wiodącym problemem w całorocznej pracy z dziećmi była praca wychowawcza w trakcie zajęć lekcyjnych, na zajęciach pozalekcyjnych i w świetlicy szkolnej. Ważnym wydarzenie w życiu szkoły było powołanie kierownika szkoły Panią Wąsiel Olgę na przewodniczącą Sekcji Szkolnictwa Specjalnego, które działało na terenie Zabrza od kilku lat. Głównym celem tej organizacji było rozwiązywanie problemów z jakimi borykało się szkolnictwo specjalne a zwłaszcza „ Klasy Życia”.

Rok szkolny 1970/1971

obfitował w liczebność dzieci, których było 461. Uczniowie ci tworzyli łącznie 21 oddziałów. Był to rok, który obfitował także w liczne wizytacje oraz hospitację prowadzone przez inspektora szkolnego Pana Słabonia Jana a także instruktorów z Ośrodka Metodycznego w Katowicach. Do największych osiągnięć, które miały miejsce w roku szkolnym 70/71 należało zdecydowanie oddanie do użytku szkoły obiektu sanitarno- higienicznego. Mimo tego szkoła w dalszym ciągu borykała się z wielkimi trudnościami tj. małe sale lekcyjne, dwuzmianowość w nauczaniu, brak umeblowania w klasach, brak stałego lekarza szkolnego, większa ilość dzieci dojeżdżających, dużo dzieci przestępczych oraz z rodzin dotkniętych problemem alkoholowym. Pod koniec roku szkolnego zwiększyła się liczba uczniów w szkole do 467. W dalszym ciągu uczniowie mogli rozwijać swoje zainteresowania uczęszczając na liczne zajęcia pozalekcjne oraz kółka.

Dnia 1 września 1971

1971 roku uroczystym apelem rozpoczęto nowy rok szkolny. Szkoła liczyła 23 oddziały, w których uczyło się 468 uczniów. Ponadto utworzono 2 oddziały dla dzieci głęboko upośledzonych, w których uczyło się łącznie 26 uczniów. Z Grona Pedagogicznego odeszło kilku nauczycieli: Pan Cynk Feliks, Pani Buchcik Ruta, Pani Kubik Alina, Pani Wieczorek Ingeborga, na ich miejsca zatrudniono nowych nauczycieli: Panią Kusińską Halinę, Panią Prokop Czesławę, Panią Cinak Józefę, Panią Mackiewicz Stanisławę, Panią Storożyk Wiesławę oraz Panią Szulc Alicję.Nowoprzyjęci nauczyciele przeszli kurs zorganiziwany przez Ośrodek Metodyczny w Katowicach. Egzamin kwalifikacyjny zdawało 6 nzuczycieli. Poziom nauczania w szkole w porównaniu do lat minionych zdecydowanie podniósł się, za sprawą nowych pomocy audiowizualnych tj. telewizor, radio, adapter, rzutnik, magnetofon i aparat filmowy. Ponadto w szkole ujednolicono plan wychowawczy. Na każdy miesiąc wyznaczano hasło do realizacji, pracę z młodzieżą oparto na sejmikach. W pracy pozalekcyjnej wyróżniała się młodzież SKS biorąc udział we wszystkich masowych imprezach w skali całego miasta. Smutnym wydarzenie dla całego miast a także szkolnictwa specjalnego była śmierć byłej Inspektor Oświaty. Pani Maria Perucka zmarła w styczniu 1972 roku.
Ważne! Nasza strona internetowa stosuje pliki cookies, tzw. ciasteczka. Kliknij "Zgadzam się", aby niniejsza informacja nie pojawiała się lub kliknij "Polityka prywatności", aby dowiedzieć się więcej.
Polityka prywatności Zgadzam się